«حیات طیبه»
رسالت انبیاء علیهم السلام همین بود که با دستوراتشان، جانهای انسانها را از گورستان تنشان نجات دهند و زنده کنند.
قوله تعالی:
«یا ایها الذین آمنوا استجیبوا لله و للرسول اذا دعاکم لما یحییکم...»(انفال-24)
و ای دوست که خدا قلب من و تو را به نور یقظت بیدار نماید، حیات حقیقی در اجابت دعوت خدا و رسول و اولیاء است.
در عبارت «لما یحییکم» دقت کن، که اگر حیات همین دم و باز دم بود که دیگر اجابت دعوت خدا و رسول را نمیخواست، بلکه مراد از حیات و زنده بودن، حیات طیبه است، کمالات در خور انسانی است.
کار حکیمان روزگار هم همین است که جان خفته آدمی را از گور تن نجات دهند. آنان اسرافیل صفتانی هستند که با نفخه احیاء خود آدمی را به محشر کمالات فرا می خوانند.
و نعم ما قال المولوی:
هین که اسرافیل وقتند اولیاء مرده را زایشان حیات است و نما
جـــــــانهای مرده اندر گور تـن بر جهد زآوازشـــــان اندر کفن
...
متن فوق بخشی از شرح کلمه پنجاه و سوم از صد کلمه در معرفت نفس حضرت علامه آیت الله حسن زاده آملی مدظله العالی است که از کتاب شریف تکمله در شرح صد کلمه به قلم جناب صاعدی سمیرمی انتخاب و برای قوّت زانوان به عازمان کوی دوست پیش کش گردید.
چه کند درویش؟ ندارد زین بیش.